Vaderschap mag geen ondergeschoven kindje zijn

In dit artikel:

Zondag is het weer Vaderdag, een moment om stil te staan bij het belang van vaderschap — maar ook om te waarschuwen dat verschillende beelden van de vader niet tegen elkaar uitgespeeld moeten worden. Enerzijds wordt vader vaak voorgesteld als het stoere, leidende deel van het echtpaar; anderzijds hoort bij vader-zijn ook bescherming, zorg en emotionele nabijheid. De opkomst van de zogenaamde manosfeer, die stevige, soms antisociale mannelijkheid verheerlijkt, maakt die discussie extra actueel, maar het één sluit het ander niet uit.

Vaderdag heeft een commerciële oorsprong: bedrijven promoten rond die datum vooral 'robuuste' producten. Religieus argumenteert de auteur dat de roeping van de vader primair in het gezin ligt — net als die van de moeder — en dat aardse vaders beelddragers zijn van God als Vader (zoals verwoord in de Twaalf Artikelen/Apostolicum). Dat beeld omvat zowel ontferming als gelegende tucht; een vader moet kunnen straffen, maar niet zonder innerlijke pijn en betrokkenheid.

Binnen de gereformeerde gezindte zou het vaderschap soms onderbelicht zijn: veel aandacht gaat naar de plaats van de vrouw, maar te weinig naar de rol van mannen, waardoor kinderen emotioneel vaderloos kunnen opgroeien. Prioriteit bij vader-zijn hoort vóór roeping in werk, kerk of maatschappij.