Vaderschap op scherp: Hanco Wassink balanceert tussen liefde en zorgen

In dit artikel:

Voor vader Wassink en zijn gezin betekent zorg geen taak van enkele uren, maar een voortdurende werkelijkheid, dag en nacht, zolang de kinderen wakker zijn. Na een gezonde eerstgeboren zoon kregen hij en zijn vrouw twee extra zorgintensieve kinderen: Jelmer (12), die meervoudig beperkt is en voor wie geen duidelijke diagnose bestaat, en Rogier (6), die het syndroom van Down heeft. Vooral Jelmer vraagt permanente aandacht en begeleiding, terwijl Rogier een fragiele gezondheid heeft gehad; tijdens de coronaperiode belandde hij op de intensive care in Utrecht, terwijl zijn ouders hem door de bezoekregels niet samen konden bijstaan.

De gezinssituatie vroeg om grote aanpassingen. Wassink werkt sinds twee jaar ander werk om vaker thuis te kunnen zijn, zodat zijn vrouw deels buitenshuis kan werken en niet volledig op de zorg voor de jongens is aangewezen. Het netwerk van opa’s en oma’s helpt, maar de belasting blijft groot: Jelmer kan snel gefrustreerd raken, heeft moeite met communicatie en is fysiek moeilijk te hanteren als hij zich verzet. Ook de vraag hoe lang hij nog thuis kan blijven, weegt zwaar.

Tegelijk probeert het gezin hun christelijke geloof door te geven. Rogier gaat één dag per week naar een reformatorische basisschool in Teuge, en Jelmer voelt zich veilig in de kerk, al kan hij de inhoud niet goed bevatten. Ondanks de zorgen benadrukt Wassink vooral de warmte van het vaderschap: zijn zonen zijn eerlijk, lief en zachtaardig, en leveren ook veel vreugde op.